Έρευνα δείχνει αυξημένο κίνδυνο δευτερογενούς οξείας μυελογενούς λευχαιμίας μετά από θεραπεία καρκίνου

Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cancer της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας εξετάζει τη συσχέτιση μεταξύ αρχικών θεραπειών καρκίνου και της μετέπειτα ανάπτυξης αιματολογικών κακοηθειών. Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από το Μητρώο Καρκίνου της Οσάκα για 9.841 ασθενείς στην Ιαπωνία που διαγνώστηκαν με οξεία μυελογενή λευχαιμία (AML) την περίοδο 1990-2020. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ετήσια συχνότητα εμφάνισης λευχαιμίας λόγω θεραπείας αυξήθηκε από 0,13 ανά 100.000 κατοίκους το 1990 σε 0,36 ανά 100.000 το 2020. Παράλληλα, το ποσοστό των περιπτώσεων AML που συνδέονται με θεραπεία σχεδόν διπλασιάστηκε κατά την εν λόγω περίοδο. Οι πιο συχνοί πρωτοπαθείς καρκίνοι που προηγήθηκαν ήταν άλλοι καρκίνοι του αίματος (23,1%), καρκίνος του μαστού (14,6%), καρκίνος του παχέος εντέρου (11,5%) και καρκίνος του στομάχου (8,7%). Κατά τη διάρκεια της τριακονταετίας παρατηρήθηκε αύξηση των περιστατικών που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού και μείωση εκείνων που αφορούν τον καρκίνο του στομάχου.