Θα τρώμε ο ένας τον άλλο;

Το άρθρο σχολιάζει την αντιπαράθεση μεταξύ του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης σχετικά με τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών. Ο συγγραφέας απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η έμφυλη βία αποτελεί δεξιά ασθένεια, χαρακτηρίζοντας τέτοιες δηλώσεις ανέντιμες και ψηφοθηρικές. Επισημαίνεται η σημασία της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης και το γεγονός ότι το πρόβλημα έχει βαθιές πολιτισμικές ρίζες παγκοσμίως. Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί πολυεπίπεδη προσπάθεια και αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, όχι απλώς νομικές κυρώσεις. Κατακρίνεται η πρακτική του δημόσιου διασυρμού και η έλλειψη ενός συναινετικού σχεδίου δράσης από την πολιτική ηγεσία. Τέλος, τονίζεται ότι η αλλαγή της νοοτροπίας είναι η βασική προϋπόθεση για την ουσιαστική πρόοδο της κοινωνίας μας.